|
خدا به وسیله ی اهل بیت(ع)،پشت خمیده ی دین را راست نمود و لرزش و اظطراب آن را از میان برداشت. امام علی(ع)"-نهج البلاغه-خطبه ی 2. امیــــدوارم این خطبه رو بخونید.
به تصویر کشیدن گوشه ای از رحمت ارحم الراحمین توسط امام سجاد(ع)فرزند عاشق پیروز،شهید کربلا، حســـین(ع)؛
ای خدایی که از ما پاداش نمی خواهی وای کسی که از بخشش خود به ما پشیمان نمی شوی و ای کسی که با بندگان برابر با رفتار خودشان رفتار نمی کنی.نعمت تو همواره شروع کننده است،یعنی بدون اینکه قبلا استحقاقی وجود داشته باشد عطا می کنی.عفو و بخشش تو تفضل از سوی توست.عقوبت و سزا دادن تو عدالت توست و قضا و تقدیر و حکم تو یک خیر برای بنده ی توست.اگر به کسی چیزی عطا کنی،آنرا با منت آمیخته نمی کنی و اگر از کسی چیزی منع کنی و به او ندهی،این از روی ظلم و تعدی به آن کس نیست.از کسانی که شکر تو را می کنند،قدر دانی می کنی،در حالیکه این خود تو هستی که ستایش خودت را به آنها یاد داده ای.گناهانی را می پو شانی در حالیکه می توانی آنها را بر ملا کنی.به کسانی میبخشی که می توانی از آنها نعمت را باز بداری.آن کسی که گناه او را پوشاندی،گاهی شایسته ی بر ملا کردن است.آن کسی که به او نعمت دادی گاهی شایسته ی منع کردن است،اما تو همه کارت را بر تفضل و گذشت قرار دادی.با کسی که تو را معصیت میکند،با بردباری و حلم بر خورد می کنی.و به کسی که با گناه به خویش ظلم می کند،مهلت می دهی.بندگانت را مهلت و فرصت می دهی تا بتوانند به سوی تو انابه کنند و بر گردند.به آنها سزای عملشان را زود تر نشان نمی دهی،که شاید بتوانند توبه کنند.این لطفی است از تو که نگذاری بندگانت با کار زشت،خودشان را به مهلکه بیندازند.این محبت توست که نگذاری آدمهای شقی با شقاوت خودشان بدبختی را زود برای خودشان تدارک ببینند.تو فقط کسانی را ساقط می کنی که شقاوت آنها در مقابل گذشت و اغماض تو تکرار شده واین کرم و لطف و محبت و حلم توست. تو آن پروردگاری هستی که بر روی بندگانت راهی باز کردی که آن راه،به عفو و گذشت تو منتهی می شود و آن راه را توبه نامیدی.... دعای چهل و پنجم صحیفه سجادیه امام سجاد(ع)
تهيه شده توسط
امیــــــر
در تاريخ
جمعه ۱۸ مرداد ۸۷ ساعت ۱۲:۵۲|
نظرات (0)
|
